GENÇ MUSALLİ

Musammat Gazel
 
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı

Kamu bîmârına cânân devâ-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz bana dermân beni bîmâr sanmaz mı

Gamım pinhân tutardım ben dediler yâre kıl rûşen
Desem ol bîvefâ bilmem inanır mı inanmaz mı

Şeb-i hicrân yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı

Gül-i ruhsârına karşı gözümden kanlı akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil
Bana ta’n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı
Günümüz Türkçesiyle:

1-Sevgili beni candan usandırdı, cefadan usanmaz mı? Âhımdan gökler yandı, dileğimin mumu yanmaz mı?

2-Sevgili, bütün hastalarının derdine ilaç veriyor,bana niçin ilaç vermiyor? Beni hasta sanmıyor mu?

3-Ayrılık gecesinde canım yanar, ağlayan gözüm kanlı yaş döker, feryadım halkı uyandırır, kara bahtım uyanmaz mı?

4-Yanağının gülüne karşı gözümden kanlı su akar (yani:kan ağlarım); sevgilim! Bu gül mevsimidir, akar sular bulanmaz mı?

5-Ben gamımı gizli tutardım, “sevgiliye aç” dediler, desem o vefasız acaba inanır mı? İnanmaz mı?

6-Ben sana meyletmiş değildim, aklımı sen yok ettin; beni kınayan gafil seni görünce utanmaz mı?

7-Fuzuli çılgın bir rinttir, daima halkın diline düşmüştür; sorun ki bu nasıl sevdadır? Bu sevdadan usanmaz mı?
1. Cefasıyla canımdan usandırdı beni yâr; cefa etmekten kendisi usanmaz mı acep?!..Ateşli ahlarımın kıvılcımlarından felekler (güneş, ay ve yıldızlar bile) yanarken neden yanmaz şu murat mumu?!..

2. Dertlerinin devasını bağışlıyor bütün sevenlerine sevgili. (Peki ya) bana niçin kılmıyor derman?!.. Yoksa hastalarından saymıyor mu beni?!..

3. Sevgilinin aşkıyla çektiklerimi ben, gizliyordum hep. Dediler git söyle sevgiline bu aşkı!..(Söylerdim ama), o vefasız, bilmem ki aşkıma inanır mı; inanmaz mı?!..

4. Yanar da yanar canım ayrılık gecesinde ilkin… Sonra başlar gözlerim kan ağlamaya…Gitgide feryadım çoğalır da uyandırır halkı çığlıklarım (gecenin bir yarısında). Acep kara bahtım da (bu arada) uyanmaz mı hiç?!..

5. Yanağının gülüne karşı, gözümden akan yaşlar da kanlı (gül renginde).. Sevgilim! Gül mevsimidir bu; bulanmaz mı akar sular?.. (Elbette bulanır ve kanlı akar gözyaşlarım…)

6. Sana bilerek gönül vermedim ben. Aklımı sen çeldin işte…
(sendeki güzelliği bilmedikleri için) beni ayıplayan o gafiller seni görünce şimdi utanmazlar mı(bu ayıplamalardan)?

7. Çılgınlıktan kurtulamayan bir aşığındır Fuzûli senin, ve rezil rüsva olmuştur hep halka bu yüzden. Kendisine sorun hele, bir sorun bu sevdadan usanmaz mı?!..

(İskender Pala)
Fuzûlî